Sieci międzywęzłowe
Przed końcem 1969 roku funkcjonowały już połączenia sieciowe pomiędzy pierwszymi czterema węzłami - sieć ARPANET zaczęła pracować, dzięki czemu można było zaimplementować teoretycznie zaprojektowane protokoły. W ciągu kilku miesięcy ostatecznie opracowano systematyczny protokół komunikacyjny pomiędzy hostami nazwanymi Network Control Protocol ( NCP). Wkrótce dodano do niego najprostsze usługi: zdalne logowanie do komputerów i kopiowanie plików między hostami. Naukowcy zaangażowani w projekt zaczęli identyfikować problemy w komunikacji między hostami. Po ich rozwiązaniu rozpoczęto przyłączanie kolejnych ośrodków i w kwietniu 1971 roku w sieci były już 23 hosty w 15 węzłach.W październiku 1972 roku, podczas pierwszej międzynarodowej konferencji poświęconej komunikacji komputerowej zademonstrowano działanie węzła ARPANET-u z 40-toma terminalami - prezentacje zorganizował Bob Kahn z BBN. Przedstawiciele różnych organizacji i projektów sieciowych z krajów całego świata dyskutowali o potrzebie, a wręcz musie, uzgodnienia protokołów. W celu stworzenia wspólnego protokołu powołano InterNetwork Working Group (INWG) i jej pierwszym przewodniczącym został Vinton Cerf z UCLA, uczestniczący wcześniej w NWG. Można śmiało stwierdzić, że były to początki idei Internetu, rozważano wówczas ideę architektury ponadpodziałowego połączenia wielu sieci. Sieć sukcesywnie się rozrastała. We wrześniu 1973 roku podłączonych 40 węzłów, w tym pierwsze dwa spoza USA - z Wielkiej Brytanii i Norwegii a w 1977 roku w sieci znajdowało się już 111-u hostów.